Brand in de Cattery


Het begon op woensdag 27 oktober 2010. We waren helemaal in de ban van een kitten bij cattery de Haber. We noemen haar Lilly.

Die dag waren we beide vrij, De kinderen waren bij opa en oma logeren voor de herfstvakantie (godzijdank) en wij? Wij zaten in Harderwijk bij Wieger en Klazien om ons kleine wonder te bekijken voor de zoveelste keer. Onder genot van een drankje, gezellig kletsen etc etc. Wieger en Klazien zijn meer voor ons dan zomaar een adresje waar we ons kitten kochten. Ze zijn geweldig en inmiddels wel echte vrienden te noemen.

Op een gegeven moment was het wel tijd voor ons om te gaan en we stapten in de auto. Aan het einde van de straat kregen we een telefoontje van een vrouwelijke politieagente. Ze vroeg op wij de bewonders waren van dat adres. Mirel bevestigde dat en we kregen de afschuwelijke melding te horen dat ons huis op dat moment in lichterlaaie stond. Mirel zat achter het stuur en de klap kwam best hard aan. We dachten niet eens aan al onze spullen. Mirel raakte in paniek vanwege de dieren in huis. Onze katten en reptielen. Nou waren 3 van de 4 katten die ze hadden gered. Het was alleen onduidelijk welke. Ze waren zo besmeurd met roet dat de kleurscharkering nauwelijks te zien was. Bovendien weten wij fokkers en andere mensen met enige verstand van rassen en kleuren om welke kleur het gaat. De politie wist dat niet. Probeer aan een leek in paniek uit te leggen welke kleur jouw kat heeft? Hun zien het verschil niet tussen creme of rood. Lilac of blauw.

Mirel omschreef de katten zo nauwkeurig mogelijk, maar het was toch verwarrend. We hebben de politie opgedragen de dieren zo snel mogelijk naar onze dierenarts te brengen met de dierenambulance die er al was. Mirel is zelf dierenartsassistente en heeft zelf de kliniek tussendoor gebeld om hun ervan op de hoogte te brengen wat er allemaal was gebeurd en dat onze dieren eraan kwamen. Ze stonden paraat.

Weer verder met het gesprek met de politie. We kregen te horen dat er een grote langharige kat gevonden was en een kleinere poes. Het was onduidelijk of onze rode poes Ginny of Maylin nou terecht was. Weasley was duidelijk, maar toen was het uit zoeken welke die andere 2 waren. Het was belangrijk omdat Maylin zwanger was op dat moment. We kwamen er niet uit en kregen pas definitief uitsluitsel toen we zelf de straat in reden. Alles was af gezet met lint en we snelden uit onze auto. Mirel hoorde een mauw. 1 van onze katten misten nog steeds. Ze rende het huis in die inmiddels niet meer in brand stond, maar hevig stond na te roken. De balkondeur was open en vanaf het balkon zag ze Maylin in de achtertuin van de onderbuurvrouw. Maylin was van het balkon gesprongen en kon de achtertuin van de buurvrouw niet meer uit. Daar dwaalde ze rond in angst en paniek. We bedachten ons geen moment, renden samen het huis uit en Mirel schreeuwde naar de politie onderwijl het rennen dat onze kat gevonden was. We openden de poort en Maylin sprong direct in Mirel d’r armen. We waren zo opgelucht en blij dat ze nog leefde. Mirel heeft haar naast haar op schoot in de auto gedaan en meteen door gebracht naar de dierenarts.

Het was allemaal een rare situatie. De woningbouw en een verzekeringsagent stonden daar met een acte tas om z.s.m. de boel te regelen en wij waren bezig met onze dieren. Ze moeten wel vreemd hebben gekeken, maar dat kan ons niet schelen.

De reptielen waren ook allemaal uit huis gehaald nadien en alles leeft nog. Wonderbaarlijk is het te noemen.

Hoe het met onze dieren was? Ginny had wat schroeiplekken hier en daar, verbrande oogleden en een rook vergiftiging. Ze was er samen met Maylin wel het beste aan toe van de 4. Maylin is goed na gekeken en helemaal in orde. Weasley was benauwd, slap, zwart i.p.v. creme en had een flinke rookvergiftiging. Dat was nog onzeker of die het ging redden. Hij lag in een zuurstofkooi. Ariana is bewusteloos door de brandweer uit de woning gered. Zij was er het slechtste aan toe van allemaal. Ze had nergens kracht voor, ademde zwaar, rilde, reutelde en het was verschrikkelijk om haar zo te zien. Ook zij lag in een zuurstofkooi. Ze verkeerde een geruime week lang in levens gevaar. Een geruime week heeft ze in een zuurstofkooi moeten vechten voor haar leven. Ze was net als Maylin bij de kater geweest en mogelijk zwanger. We moesten een beslissing nemen. Ze kon een injectie krijgen die het ademen vergemakkelijkte. Die injectie zou wel tot een acute abortus leiden als ze zwanger zou zijn wat nog onduidelijk was. Het was nog geen 3 weken geleden. We bedachten ons geen moment. Ademen en overleven was belangrijker voor ons dan een nestje kittens. Tuurlijk die injectie! Wij wilden onze Ariana terug! Achteraf bleek ze gelukkig niet zwanger te zijn. Daar waren we echt heeeeeeeeeeeeel erg blij om. Ze heeft een week moeten vechten, maar ze heeft het gered. Toen we haar ophaalden had ze nog last van een lichte neurologische schade en een lichte long beschadiging. Het was afwachten of dit volledig goed zou komen. Na diverse controles en tijd later is bevestigd dat ze erover heen is. Haar weerstand is nog steeds wat verminderd, maar ze is helemaal in orde en weer zelfde gelukkige poes zoals ze voor de brand was.
 
 
 
*De uiteindelijke oorzaak van de brand was een kortsluiting in onze nog niet zo oude vaatwasser van 2 jaar. Het schijnt niet vaak voor te komen. Als wij aan het werk gaan zette één van ons de vaatwasser aan en als we thuis kwamen was deze klaar om leeg geruimd te worden. U begrijpt…….we hebben geen vaatwasser meer. Als die er ooit nog komt, dan gaat deze alleen nog aan als we thuis zijn. Datzelfde geld ook voor de droger en wasmachine. We hebben nu ook een alarminstalatie die rechtstreeks door geschakeld is naar de meldkamer.
 
 
 
 
Tot op de dag van vandaag 08-08-2011 is het nu bijna een jaar geleden voor ons. Ze hebben het allemaal gered. We hebben er zelfs 3 bij inmiddels. Lilly en Dizzy uit cattery de Haber. Zazoe is uit onze Maylin komen rollen.
 
Allemaal blaken ze van gezondheid. Wat Ariana betreft. Die heeft nog steeds een verminderde weerstand en zal altijd last blijven houden van een chronisch snotterneusje wat zo nu en dan de kop op steekt. Niet besmettelijk, maar voor haar wel vervelend. Dat komt doordat haar slijmvliezen gewoon beschadigd zijn net als haar longen. We verwachten niet dat het helemaal over gaat. We twijfelen zelfs of ze ooit nog een nestje kan krijgen. Het geeft niet. We zijn blij dat ze nog leeft en in ons midden is. Een nestje krijgen met haar is nu niet aan de orde. Misschien wel nooit. In dat geval blijft ze gewoon lekker van haar leventje genieten en gaat ze gewoon mee naar de shows mits ze op dat moment niet weer last heeft van een chronisch snotterneusje. Wij weten het is niet besmettelijk, maar dat kan gewoon niet. Klaar. We zijn super tots op onze dieren. Op allemaal! Het zijn onze kinderen stuk voor stuk. Geen inboedel of geldbedrag wat meer voor ons betekend dan onze kinderen!
 
Ariana is inmiddels gesteriliseerd na de zomer van 2013. Ze maakt het heel erg goed.